برچسب و دستور ← شنیدنِ مقدار و تصحیح ← نوشتن در قالبِ جای خالی
۱. برچسبِ فرم، نوعِ پاسخ را محدود می‌کند
تکمیلِ فرم یک تکلیفِ شنیداری است؛ برچسبِ چاپ‌شده کمک می‌کند هنگام پخش دنبالِ اطلاعاتِ مرتبط بگردی. Name می‌تواند نام یا نام خانوادگی بخواهد، Date می‌تواند قالب‌های گوناگون داشته باشد و Cost باید با واحدِ چاپ‌شده خوانده شود.
پیش از پخش، دستورِ بالای مجموعه و واژه‌های دو سوی جای خالی را بخوان. برچسب‌هایی مانند Name، Date و Cost به تو می‌گویند دنبالِ چه نوع اطلاعاتی باشی؛ خودِ مقدار را باید از گفتار بگیری. پیش‌بینی را موقت نگه دار. پاسخ‌ها در همان ترتیبِ اطلاعاتِ ضبط‌شده می‌آیند، اما اگر گوینده برای همان فیلد یک تصحیحِ روشن انجام داد، مقدارِ تأییدشده را ثبت کن.
Complete the form. Write ONE WORD ONLY.
Form: Surname: ___. Transcript: ‘My family name is Malik — M-A-L-I-K.’
What goes in the blank?
Malik
Surname نامِ خانوادگی را می‌خواهد و هجیِ گفته‌شده Malik را تأیید می‌کند؛ یک واژه است.
- برچسب را همراهِ کلماتِ چاپ‌شدهٔ کنارِ جای خالی بخوان.
- پیش‌بینی، جایِ شنیدنِ مقدارِ واقعی را نمی‌گیرد.
۲. هجی، عدد و تصحیح را با مرجعشان ثبت کن
نام و آدرس گاهی هجی می‌شوند؛ اگر هجی آمد، حروف را همزمان یادداشت کن و بعد با شکلِ موردِ نیازِ جای خالی بسنج. انتظار نداشته باش هر نام یا آدرس همیشه هجی شود.
عبارت‌هایی مانند sorry یا actually می‌توانند تصحیح باشند، اما آخرین مقدارِ گفته‌شده همیشه پاسخ نیست. ببین گوینده کدام مقدار را برای همان فیلد تأیید می‌کند؛ ممکن است مقدارِ دوم مربوط به فیلدی دیگر باشد.
Complete the form. Write ONE WORD ONLY.
Form: Street: Park ___. Transcript: ‘The street is Park Road — sorry, I mean Park Lane.’
What goes in the blank?
Lane
گوینده Road را برای همان خیابان به Lane تصحیح کرده و Park بیرونِ جای خالی چاپ شده است.
- عدد را با برچسبش جفت کن: هزینه، تاریخ، زمان یا تلفن.
- پس از تصحیح، رابطهٔ مقدارِ تازه با همان فیلد را بررسی کن.
۳. دستورِ واژه و قالبِ چاپی را با هم اجرا کن
NO MORE THAN ONE WORD AND/OR A NUMBER سقفِ پاسخ را مشخص می‌کند؛ متنِ چاپ‌شدهٔ فرم نیز تعیین می‌کند چه چیزی باید داخلِ جای خالی بیاید. اگر «Fee: £___» نوشته شده، نشانهٔ £ بیرونِ جای خالی است و تکرارش پاسخ را خراب می‌کند.
حروفِ بزرگ برای همهٔ پاسخ‌ها الزامِ جداگانه نیستند؛ املای درست و خوانایی را نگه دار. برای شمارهٔ تلفن، فاصله‌های گروه‌بندی را طوری بنویس که رقم‌ها روشن بمانند و دستورِ همان سؤال را رعایت کن.
Complete the form. Write A NUMBER.
Form: Course fee: £___. Transcript: ‘The course costs forty-five pounds.’
What goes in the blank?
45
£ از قبل چاپ شده و جای خالی فقط عدد را می‌خواهد؛ £45 در جای خالی نشانه را تکرار می‌کند.
نوعِ پاسخ را برچسبِ فرم پیش‌بینی می‌کند؛ مقدارِ 45 را گفتار می‌دهد و £ دوباره نوشته نمی‌شود.
- فرمِ چاپ‌شده: Course fee: £___؛ دستور: Write A NUMBER.
- گفتار: «The course costs forty-five pounds.»
- پاسخِ داخلِ جای خالی: 45؛ علامتِ £ از پیش بیرونِ جای خالی است.
- واژه، عدد و واحدِ چاپی را دو بار ننویس.
- قالبِ پاسخ را با دستورِ واقعیِ مجموعه بسنج، نه با یک قانونِ حفظی.
۴. در مسیرِ گفتار بمان و جای خالی را بعداً بررسی کن
سؤال‌ها با ترتیبِ اطلاعاتِ ضبط‌شده پیش می‌روند. اگر یک فیلد را از دست دادی، آن را برای بازبینی علامت بزن و فیلدِ جاری را دنبال کن؛ برای بازسازیِ همان مورد در ذهن نمان.
در بازبینی، املاء، رقم، واحد و تعدادِ واژه را جدا بررسی کن. فرصتِ بازبینی یا انتقالِ پاسخ را از قالبِ آزمونی که می‌دهی مشخص کن؛ آن را یک قانونِ همگانی فرض نکن.
Complete the form. Write A NUMBER for each blank.
Form: Start time: ___; Duration: ___ minutes. Transcript: ‘We start at 10. The visit lasts 35 minutes.’
What are the two answers?
10; 35
start at به زمانِ شروع و lasts به مدت مربوط است؛ minutes برای فیلدِ دوم بیرونِ جای خالی چاپ شده است.
- فیلدِ جاری را از برچسب و گفتار پیدا کن.
- در بازبینی، املاء، رقم، واحد و تعدادِ واژه را جدا بررسی کن.