شنیدنِ نام یا واژه ← ثبتِ حروف ← بررسیِ واژهٔ کامل ← بازبینیِ خطای خودت
۱. در نام هجی‌شده، ترتیب حروف را نگه دار
گوینده گاهی نام را حرف‌به‌حرف می‌گوید. آن لحظه شکلِ آشنایِ نام را جای رشتهٔ شنیده‌شده نگذار. Greene با Green یک E پایانی فرق دارد؛ اگر E آخر گفته شد، باید در پاسخ بماند.
هجی‌شدنِ نام را فرض نکن. اگر گوینده نام را هجی نکرد، از قرینهٔ سؤال و شنیدنِ واژه کمک بگیر و پس از تمرین شکلِ درست را با پاسخ‌نامه بررسی کن.
Write ONE WORD ONLY.
Transcript: “The surname is Greene, G-R-E-E-N-E.”
What should be written?
Greene
رشتهٔ هجی‌شده شش حرف دارد و E پایانی در Green نیست.
- هر حرف را به ترتیب ثبت کن و سپس رشته را یک بار کامل بخوان.
- نامِ آشنا را جایِ هجیِ واقعی ننشان.
۲. double یعنی دو بار همان حرف
در هجیِ حرف‌به‌حرف، double L یعنی دو L و double O یعنی دو O. حرفِ قبل و بعدِ آن را هم نگه دار؛ حذفِ یک حرف می‌تواند نامِ دیگری بسازد.
این راهنما برای زمانی است که double واقعاً در هجی گفته شده است. از صدایِ معمولیِ یک واژه نمی‌شود تعدادِ همهٔ حروفِ دوتایی را با همین قاعده نتیجه گرفت؛ واژه‌هایی مثل accommodation و necessary را با خودِ شکلِ نوشتاری تمرین کن.
Write ONE WORD ONLY.
Transcript: “Her surname is Bell: B-E-double-L.”
What should be written?
Bell
double-L دو L می‌دهد؛ رشتهٔ کامل B-E-L-L است.
- وقتی double همراهِ نامِ حرف آمد، همان حرف را دوبار بنویس.
- در واژهٔ بدونِ هجی، املای استاندارد را جدا تمرین کن.
۳. الگوها یادآورند، نه قانون قطعی
در accommodation دو c و دو m هست؛ در necessary یک c و دو s. همچنین receive و believe ترتیبِ متفاوتی از i و e دارند. این نمونه‌ها برای ساختنِ فهرستِ تمرین مفیدند، اما عبارتِ i before e یک قانونِ بسته با چند استثنای محدود نیست.
حرف‌های بی‌صدا را نیز از روی نوشتار یاد بگیر: k در knee و w در write شنیده نمی‌شوند. به‌جای حفظ‌کردنِ یک فهرستِ ادعاییِ کامل، خطاهای واقعیِ خودت را ثبت کن و دوباره از خودت بپرس.
Write ONE WORD ONLY.
Transcript: “The room offers accommodation.” Form: Type the noun you hear.
What should be written?
accommodation
در شکلِ استانداردِ accommodation دو c و دو m نوشته می‌شود.
- برای هر خطای تکراری، شکلِ درست و حرفِ مشکل‌ساز را یادداشت کن.
- از الگوی ساده برای حدسِ قطعیِ همهٔ واژه‌ها استفاده نکن.
۴. املاء، حروف بزرگ و گونهٔ نوشتاری را جدا بررسی کن
پس از ثبتِ پاسخ، حروفِ جاافتاده، جابه‌جاشده و دوتایی را بررسی کن. نامِ روزها و مکان‌ها در نوشتارِ معمولِ انگلیسی حرفِ بزرگ دارند؛ برای متنِ درست و خوانا Monday و London بنویس. اما کوچک‌نوشتنِ تنها را به‌عنوانِ ردشدنِ قطعیِ پاسخِ لیسنینگ معرفی نکن.
شکل‌های پذیرفته‌شدهٔ بریتانیایی و آمریکایی ممکن است هر دو درست باشند؛ پاسخ‌نامه و دستورِ همان سؤال را بررسی کن. داشتنِ یک شیوهٔ ثابت برای یادگیری مفید است، ولی نباید آن را شرطِ عمومیِ نمره‌گرفتن جا بزنی.
Write ONE WORD ONLY.
Transcript: “The meeting is on Monday.” Form: Write the day.
What should be written?
Monday
Monday شکلِ معمولِ نوشتاریِ نامِ روز است؛ نکتهٔ تمرین، ثبتِ درستِ نام است و کوچک‌نویسیِ تنها را خطای قطعیِ نمره‌دهی نمی‌نامیم.
- بررسیِ حروف و بررسیِ خواناییِ نوشتار را از هم جدا نگه دار.
- پذیرشِ شکل‌های متفاوت را با کلیدِ همان تمرین بسنج.