پنج تمرینِ این صفحه فایلِ صوتی دارند. پاسخِ اولت را ثبت کن، بعد فایل را دوباره پخش کن و با متن و دلیلِ پاسخ بررسی کن.
فرهاد میرسعیدی
۱۵ دقیقه مطالعه۵ سؤال خودآزمایی
برچسب و دستور ← شنیدن و ثبتِ تلاشِ اول ← بازپخش و شاهد
۱. فرم و دستور، محدودهٔ پاسخ را تعیین می‌کنند
پیش از پخش، عنوانِ فرم، برچسبِ کنارِ هر جای خالی و دستورِ همان سؤال را بخوان. برچسب به تو می‌گوید دنبال نام، روز، شماره یا شیء باشی؛ پاسخ را فقط گفت‌وگو تعیین می‌کند. اگر دستور محدودیتِ تعداد واژه دارد، همان را برای پاسخ نهایی رعایت کن.
نوعِ جزئیات را از سؤال بگیر
واژه‌هایی مانند current، final و this Friday قیدِ زمانی یا وضعیت را عوض می‌کنند. آن‌ها را کنار جای خالی نگه دار تا عددِ اولیه یا یک گزینهٔ پیشنهادی را بی‌دلیل ثبت نکنی.
مثال حل‌شدهٔ تألیفی؛ تحلیل متن، نه سنجش شنیدن
Complete the form. Write ONE WORD.
Caller: I am booking under the name Farzan.
Surname: ___
Farzan
فرم نام خانوادگی می‌خواهد؛ Farzan همان نامی است که گوینده برای رزرو گفته و یک واژه است.
برچسب، نوعِ اطلاعات را نشان می‌دهد؛ شاهدِ پاسخ در گفت‌وگوست.
سقفِ واژه و تعدادِ مواردِ خواسته‌شده به خودِ سؤال بستگی دارد.
۲. هجی و عدد را به همان مورد وصل کن
اگر نام هجی شد، حروف را با نامِ شنیده‌شده تطبیق بده؛ شباهتِ آواییِ نام برای املای نهایی کافی نیست. در شماره و مقدار نیز هر عدد را با چیزی که توصیف می‌کند ثبت کن.
ممکن است مقدارِ آغازین و مقدارِ اجرایی هر دو در گفت‌وگو درست باشند. پاسخ به این بستگی دارد که سؤال از برنامهٔ نخست می‌پرسد یا تصمیمِ نهایی.
مثال حل‌شدهٔ تألیفی؛ تحلیل متن، نه سنجش شنیدن
Write A NUMBER.
Staff: We first planned for eighteen chairs. Three guests cancelled, so I will set out fifteen.
Final number of chairs: ___
15
هجده برنامهٔ نخست بود و پانزده مقدارِ نهایی است که کارمند می‌چیند.
عدد را با مرجع و زمانش بسنج: در این مثالِ نوشتاری، سؤال تعدادِ نهاییِ صندلی‌ها را می‌خواهد، نه برنامهٔ نخست را.
شرطِ فرم: Final number of chairs: ___؛ دستورِ پاسخ را از خودِ سؤال بخوان.
گزینهٔ اولیه: eighteen chairs؛ فقط برنامهٔ نخست بود.
شاهدِ تصمیم نهایی: I will set out fifteen؛ پاسخِ این جای خالی 15 است.
هجی می‌تواند املای نام را روشن کند.
هر عدد را با مرجع و زمانش نگه دار.
۳. پیشنهاد، رد و تغییرِ برنامه را جدا کن
شنیدنِ یک روز یا ساعت به معنیِ ثبتِ آن نیست. ببین گوینده فقط گزینه‌ای را پیشنهاد می‌دهد، آن را رد می‌کند یا رزروِ نهایی را تأیید می‌کند.
قاعدهٔ «همیشه آخرین عدد» هم کافی نیست؛ آخرین عدد ممکن است دربارهٔ موضوعی دیگر باشد. شرطِ سؤال و فعل‌هایی مثل booked، moved و need to bring را با هم بخوان.
مثال حل‌شدهٔ تألیفی؛ تحلیل متن، نه سنجش شنیدن
Answer with ONE DAY.
Assistant: Monday is open. Caller: I cannot come then. Wednesday works. Assistant: I have booked Wednesday.
Which day was booked?
Wednesday
Monday فقط پیشنهاد شد و رد شد؛ فعل booked به Wednesday وصل است.
تأییدِ نهایی را با گزینهٔ پیشنهادی اشتباه نگیر.
«لازم است» را از «لازم نیست» جدا کن.
۴. تلاشِ اول را ثبت کن
در پنج تمرینِ صوتیِ همین کتاب، پیش از بازکردنِ متن یا پاسخ، فایل را بشنو و پاسخِ اول را ثبت کن. اگر چیزی نشنیدی، همان «بی‌پاسخ» را آگاهانه ثبت کن. پاسخِ اول ثابت می‌ماند و پس از بازپخش می‌توانی پاسخِ تازه را جداگانه وارد کنی.
بعد از تلاش، شاهد را بررسی کن
پیش از بازپخش، یک سؤالِ مشخص بساز: «کدام روز رزرو شد؟» یا «کدام مورد لازم نبود؟». پس از ثبتِ تلاشِ اول می‌توانی پاسخِ بازبینی را جداگانه بنویسی و متن و دلیل را بررسی کنی. در رفتارِ فعلیِ تمرین، بررسیِ پاسخ بدونِ نوشتنِ پاسخِ دوم هم ممکن است؛ بازپخش و بازنویسی روشِ پیشنهادیِ یادگیری‌اند، نه شرطِ بازشدنِ کلید. بازخوانیِ متن تمرینِ تحلیل است؛ برای آزمودنِ شنیدن، بعداً ورودیِ صوتیِ دیده‌نشده لازم داری.
مثال حل‌شدهٔ تألیفی؛ تحلیل متن، نه سنجش شنیدن
Read the written example; this is text analysis.
The meeting was planned for Room 2. That room is being painted, so we are meeting in Room 5 instead.
Which room is the meeting in now?
Room 5
instead و عبارتِ are meeting تغییرِ همان جلسه را نشان می‌دهند. این مثالِ نوشتاری جای فایل صوتی را نمی‌گیرد.
اول صدا و ثبتِ پاسخ یا «بی‌پاسخ»؛ پس از آن بازپخش و بررسی در دسترس‌اند.
پاسخِ اول را پاک نکن؛ تغییرِ تصمیم را بررسی کن.
پنج فایلِ صوتی · برگهٔ تلاشِ اول
این فایل‌ها تمرینِ صوتیِ تألیفی‌اند، نه ضبطِ رسمیِ IELTS. پاسخ را پیش از دیدنِ متن و کلید ثبت کن.
برای هر سؤال، اول فایل را پخش کن و پاسخِ اولت را ثبت کن. بعد می‌توانی دوباره بشنوی، پاسخِ دوم را کنار آن بنویسی و با متن و دلیلِ پاسخ بررسی کنی. این تمرین آزمون رسمی و نمره‌دهی نیست؛ با تازه‌کردنِ صفحه پاسخ‌ها پاک می‌شوند.
پخشِ صدا و ثبتِ پاسخِ اول در همین صفحه.
این فایل‌ها با صدای مصنوعی برای تمرین ساخته شده‌اند؛ نمونه‌ی رسمی آزمون نیستند. می‌توانی دوباره پخششان کنی.
در گفت‌وگوی روزمرهٔ سکشن ۱، فرم به تو می‌گوید دنبال چه نوع جزئیاتی باشی. نام، عدد یا روزی که می‌شنوی فقط وقتی پاسخ است که به برچسبِ جای خالی و وضعیتِ خواسته‌شده در سؤال بخورد. این کتاب روشِ ثبتِ پاسخِ اول، بازپخش و بررسیِ شاهد را کنار پنج تمرینِ صوتیِ موجود آموزش می‌دهد.
این پنج فایل، تمرینِ صوتیِ تألیفی‌اند و ضبطِ رسمی IELTS نیستند. پاسخِ اول را پیش از بازکردنِ متن یا کلید ثبت کن.
هر صفحهٔ سؤال پیوندِ مستقیمِ فایلِ خودش را دارد؛ صدا در PDF تعبیه نشده است.
فرهاد میرسعیدیfarhadmirsaeedi.com
کتاب آموزشی · 0202 / 13
۱. فرم و دستور، محدودهٔ پاسخ را تعیین می‌کنند
پیش از پخش، عنوانِ فرم، برچسبِ کنارِ هر جای خالی و دستورِ همان سؤال را بخوان. برچسب به تو می‌گوید دنبال نام، روز، شماره یا شیء باشی؛ پاسخ را فقط گفت‌وگو تعیین می‌کند. اگر دستور محدودیتِ تعداد واژه دارد، همان را برای پاسخ نهایی رعایت کن.
واژه‌هایی مانند current، final و this Friday قیدِ زمانی یا وضعیت را عوض می‌کنند. آن‌ها را کنار جای خالی نگه دار تا عددِ اولیه یا یک گزینهٔ پیشنهادی را بی‌دلیل ثبت نکنی.
مثال حل‌شدهٔ تألیفی؛ تحلیل متن، نه سنجش شنیدن
Complete the form. Write ONE WORD.
Caller: I am booking under the name Farzan.
Surname: ___
Farzan
فرم نام خانوادگی می‌خواهد؛ Farzan همان نامی است که گوینده برای رزرو گفته و یک واژه است.
برچسب، نوعِ اطلاعات را نشان می‌دهد؛ شاهدِ پاسخ در گفت‌وگوست.
سقفِ واژه و تعدادِ مواردِ خواسته‌شده به خودِ سؤال بستگی دارد.
فرهاد میرسعیدیfarhadmirsaeedi.com
کتاب آموزشی · 0303 / 13
۲. هجی و عدد را به همان مورد وصل کن
اگر نام هجی شد، حروف را با نامِ شنیده‌شده تطبیق بده؛ شباهتِ آواییِ نام برای املای نهایی کافی نیست. در شماره و مقدار نیز هر عدد را با چیزی که توصیف می‌کند ثبت کن.
ممکن است مقدارِ آغازین و مقدارِ اجرایی هر دو در گفت‌وگو درست باشند. پاسخ به این بستگی دارد که سؤال از برنامهٔ نخست می‌پرسد یا تصمیمِ نهایی.
مثال حل‌شدهٔ تألیفی؛ تحلیل متن، نه سنجش شنیدن
Write A NUMBER.
Staff: We first planned for eighteen chairs. Three guests cancelled, so I will set out fifteen.
Final number of chairs: ___
15
هجده برنامهٔ نخست بود و پانزده مقدارِ نهایی است که کارمند می‌چیند.
عدد را با مرجع و زمانش بسنج: در این مثالِ نوشتاری، سؤال تعدادِ نهاییِ صندلی‌ها را می‌خواهد، نه برنامهٔ نخست را.
شرطِ فرم: Final number of chairs: ___؛ دستورِ پاسخ را از خودِ سؤال بخوان.
گزینهٔ اولیه: eighteen chairs؛ فقط برنامهٔ نخست بود.
شاهدِ تصمیم نهایی: I will set out fifteen؛ پاسخِ این جای خالی 15 است.
هجی می‌تواند املای نام را روشن کند.
هر عدد را با مرجع و زمانش نگه دار.
فرهاد میرسعیدیfarhadmirsaeedi.com
کتاب آموزشی · 0404 / 13
۳. پیشنهاد، رد و تغییرِ برنامه را جدا کن
شنیدنِ یک روز یا ساعت به معنیِ ثبتِ آن نیست. ببین گوینده فقط گزینه‌ای را پیشنهاد می‌دهد، آن را رد می‌کند یا رزروِ نهایی را تأیید می‌کند.
قاعدهٔ «همیشه آخرین عدد» هم کافی نیست؛ آخرین عدد ممکن است دربارهٔ موضوعی دیگر باشد. شرطِ سؤال و فعل‌هایی مثل booked، moved و need to bring را با هم بخوان.
مثال حل‌شدهٔ تألیفی؛ تحلیل متن، نه سنجش شنیدن
Answer with ONE DAY.
Assistant: Monday is open. Caller: I cannot come then. Wednesday works. Assistant: I have booked Wednesday.
Which day was booked?
Wednesday
Monday فقط پیشنهاد شد و رد شد؛ فعل booked به Wednesday وصل است.
تأییدِ نهایی را با گزینهٔ پیشنهادی اشتباه نگیر.
«لازم است» را از «لازم نیست» جدا کن.
فرهاد میرسعیدیfarhadmirsaeedi.com
کتاب آموزشی · 0505 / 13
۴. تلاشِ اول را ثبت کن، سپس با هدف بازپخش کن
در پنج تمرینِ صوتیِ همین کتاب، پیش از بازکردنِ متن یا پاسخ، فایل را بشنو و پاسخِ اول را ثبت کن. اگر چیزی نشنیدی، همان «بی‌پاسخ» را آگاهانه ثبت کن. پاسخِ اول ثابت می‌ماند و پس از بازپخش می‌توانی پاسخِ تازه را جداگانه وارد کنی.
پیش از بازپخش، یک سؤالِ مشخص بساز: «کدام روز رزرو شد؟» یا «کدام مورد لازم نبود؟». پس از ثبتِ تلاشِ اول می‌توانی پاسخِ بازبینی را جداگانه بنویسی و متن و دلیل را بررسی کنی. در رفتارِ فعلیِ تمرین، بررسیِ پاسخ بدونِ نوشتنِ پاسخِ دوم هم ممکن است؛ بازپخش و بازنویسی روشِ پیشنهادیِ یادگیری‌اند، نه شرطِ بازشدنِ کلید. بازخوانیِ متن تمرینِ تحلیل است؛ برای آزمودنِ شنیدن، بعداً ورودیِ صوتیِ دیده‌نشده لازم داری.
مثال حل‌شدهٔ تألیفی؛ تحلیل متن، نه سنجش شنیدن
Read the written example; this is text analysis.
The meeting was planned for Room 2. That room is being painted, so we are meeting in Room 5 instead.
Which room is the meeting in now?
Room 5
instead و عبارتِ are meeting تغییرِ همان جلسه را نشان می‌دهند. این مثالِ نوشتاری جای فایل صوتی را نمی‌گیرد.
اول صدا و ثبتِ پاسخ یا «بی‌پاسخ»؛ پس از آن بازپخش و بررسی در دسترس‌اند.
پاسخِ اول را پاک نکن؛ تغییرِ تصمیم را بررسی کن.
فرهاد میرسعیدیfarhadmirsaeedi.com
کتاب آموزشی · 0606 / 13
تمرین صوتی · 1
فایلِ صوتیِ تألیفیِ همین سؤال را پخش کن؛ پاسخ و متن در صفحه‌های بعد می‌آیند.
