لازم نیست تلاشِ اولت بیاشتباه باشد. یک پاسخِ واقعی به تو نشان میدهد بارِ دوم دنبال چه چیزی بگردی.
تلاشِ اول، بازپخشِ هدفمند، بررسیِ متن و انتقال به ورودیِ تازه چهار مرحلهی جدا هستند.
سؤال برای تو؛ متن برای همراهت
برای متنهای کوتاهِ همین خودآزمایی، یک همراه لازم داری که انگلیسی را روشن بخواند. او میتواند صدایش را ضبط کند تا دوباره بشنوی. پیش از شروع، فقط سؤال را بخوان؛ متنِ ورودی را همراهت از بخشِ جداگانهی پایانِ تمرینها برمیدارد. اگر تنهایی، از نمونههای رسمی IELTS یک تمرینِ Listening دیدهنشده انتخاب کن، دستورهای همان تمرین را رعایت کن و پاسخِ اولت را پیش از دیدنِ transcript یا کلید ثبت کن.
پیش از صدا، ببین دنبال چه هستی
سؤالِ زمان با سؤالِ روز یکی نیست. در یک فرم، برچسبِ هر جای خالی کمک میکند نوعِ اطلاعات را حدس بزنی: نام، شماره، روز یا یک چیزِ لازم. این حدس جواب نیست؛ فقط توجهت را جهت میدهد.
What time does the talk begin?
Target: the starting time of the talk.
ممکن است در همان ورودی، ساعتِ بازشدنِ ساختمان هم گفته شود. آن عدد واقعی است، ولی سؤال دربارهی شروعِ سخنرانی است. عبارتِ سؤال را با عدد نگه دار.
جوابِ اولت را نگه دار
یک بار بشنو و چیزی را که فهمیدی بنویس. اگر مطمئن نیستی، کنار پاسخ علامت بگذار. لازم نیست برای پنهانکردنِ اشتباه، پاسخِ اول را پاک کنی؛ مقایسهی آن با پاسخِ بعدی بخشی از کار است.
اگر هیچ پاسخی نداری، همان را ثبت کن. بعد مشخص کن سؤال را نفهمیدی، واژهای را نشنیدی یا بین دو اطلاعات انتخاب نکردی. این سه مشکل به یک نوع تمرین نیاز ندارند.
بارِ دوم با یک هدف بشنو
از همراهت بخواه همان متن را دوباره بخواند یا ضبط را پخش کن. این بار فقط منتظر یک عدد نباش؛ به عبارتِ قبل و بعدش توجه کن. اگر پاسخ عوض شد، جوابِ تازه را کنار جوابِ اول بنویس.
The cafe opens at seven. Breakfast service starts at eight.
Question: When does breakfast service start?
در این نمونهی نوشتاری، پاسخ eight است؛ چون به breakfast service وصل شده. خواندنِ این نمونه کمک میکند هدفِ شنیدن را بشناسی. خودآزماییِ بعدی متنهای دیگری دارد که باید اول از همراهت بشنوی.
بعد از تلاش، متن را باز کن
حالا عبارتِ سؤال و عبارتِ پشتیبان را در متن پیدا کن. اگر پاسخ درست بود، فقط تیک نزن؛ بگو کدام عبارت از آن پشتیبانی میکند. اگر غلط بود، ببین چه چیزی انتخابت را عوض میکند: هجی، زمان، تغییرِ برنامه یا یک جملهی منفی.
عبارتی مثل actually یا instead بهتنهایی کلید نیست. رابطهی کاملِ جمله را بخوان. یک برنامهی تازه ممکن است جای قبلی را بگیرد؛ گاهی هم دو اطلاعات دربارهی دو چیزِ متفاوتاند و هیچکدام لغو نشدهاند.
همان تصمیم را با ورودیِ تازه امتحان کن
وقتی متن را دیدی، شنیدنِ دوبارهی همان ورودی دیگر مثل بارِ اول نیست. برای بررسیِ انتقال، از همراهت بخواه یک مثالِ تازه با همین نوعِ سؤال بسازد و متن را به تو نشان ندهد. اگر تنهایی، از همان منبع رسمی یک نمونهی Listening دیگر و دیدهنشده انتخاب کن و دستورهای همان آیتم را رعایت کن.
در یک یادداشتِ کوتاه بنویس: سؤال چه میخواست، بارِ اول چه نوشتی، بعد از بررسی چه فهمیدی و در مثالِ تازه چه کردی. این دفترچه یک تمرینِ شروع است؛ از تعدادِ پاسخهای آن نمرهی آیلتس یا میزانِ پیشرفت نتیجه نگیر.