۱. اول بفهم چه چیزی را کامل می‌کنی
در این نوع سؤال، خلاصه‌ای از بخشی از متن ریدینگ پیش روی توست و چند واژه از آن حذف شده است. خلاصه معمولاً جمله‌های متن را با واژه‌های دیگر بیان می‌کند. به همین دلیل پیدا کردن یک واژهٔ تکراری به‌تنهایی جواب را ثابت نمی‌کند.
پیش از جست‌وجو، خلاصه را یک بار تا آخر بخوان. موضوع، ترتیب رویدادها و رابطهٔ میان جمله‌ها را مشخص کن: آیا از علت حرف می‌زند، از نتیجه، از یک ویژگی یا از کاری که کسی انجام داده است؟ این تصویر کلی کمک می‌کند بخش مربوطِ متن را پیدا کنی.
بعد دستور بالای سؤال را جداگانه بخوان. در یک قالب باید واژه‌ها را عیناً از متن برداری؛ در قالب دیگر باید از فهرست گزینه‌ها انتخاب کنی و حرف گزینه را بنویسی. دستور هر مجموعه ملاک توست.
- خلاصه را کامل بخوان؛ جای‌خالی را جدا از جمله‌های اطرافش حل نکن.
- مرز پاسخ را از دستور بگیر: تعداد مجاز واژه‌ها یا شیوهٔ نوشتن حرف گزینه.
- برای هر جای‌خالی یک عبارت مشخص از متن پیدا کن، حتی اگر پاسخ‌های دیگر را قبلاً یافته‌ای.
۲. پارافریز تو را به مدرک می‌رساند
خلاصه و متن همیشه یک واژه را تکرار نمی‌کنند. ممکن است متن بنویسد examined و خلاصه بنویسد studied؛ یا متن از near بگوید و خلاصه از close to. نخست این رابطه‌های معنایی را پیدا کن، سپس جملهٔ اطرافشان را بخوان. پاسخ باید به همان اطلاعات مربوط باشد، نه فقط به موضوعی مشابه.
اگر متن چند بار از موضوعی مثل دریا یا پژوهش حرف می‌زند، نخستین مورد را پاسخ فرض نکن. ببین فعل، شخص و رابطهٔ زمانی با خلاصه هماهنگ است یا نه. یک واژهٔ مشترک می‌تواند تو را به بند مناسب ببرد، اما مدرک نهایی باید جملهٔ کامل باشد.
ترتیب جای‌خالی‌ها را راهنمای جست‌وجو بدان، نه قانون قطعی. گاهی خلاصه برای روشن‌تر شدن روایت، اطلاعات را با ترتیبی متفاوت از متن کنار هم می‌گذارد. برای هر جای‌خالی مدرکِ خودش را پیدا کن و آن را فقط به خاطر جایگاه پاسخِ قبلی در متن انتخاب نکن.
مثالِ حل‌شدهٔ تألیفی؛ پاسخ از متن
Complete the summary using NO MORE THAN TWO WORDS from the passage for each answer.
At the village museum, volunteers first cleaned old photographs. They then copied the images into a digital archive. The new archive let families search the collection from home.
After cleaning the photographs, volunteers added the images to a ___. Families could then search the collection without visiting the museum.
پاسخ: digital archive
عبارتِ «copied the images into a digital archive» مدرک مستقیم است. در خلاصه، «added the images to a ___» همان انتقال تصویرها به آرشیو را بازگو می‌کند. بعد از a یک گروه اسمی لازم است و digital archive دو واژه دارد؛ پس هم از نظر معنا و گرامر می‌نشیند و هم از محدودیت نمی‌گذرد. «photographs» واژه‌ای آشنا در جملهٔ قبل است، اما مقصدِ تصویرها را بیان نمی‌کند.
- مدرک در متن
- جای‌خالی در خلاصهٔ پارافریزشده
- بررسیِ قالب پاسخ
۳. وقتی باید از متن بنویسی
در قالبِ «از متن»، پاسخ را همان‌طور که در متن آمده منتقل کن. اگر دستور ONE WORD ONLY باشد، حتی عبارتِ دوواژه‌ایِ درست هم با دستور نمی‌خواند. اگر NO MORE THAN TWO WORDS باشد، یک یا دو واژه مجاز است؛ واژه‌های کوتاه مانند the و of نیز در شمارش می‌آیند.
پیش از نوشتن، جای‌خالی را در جمله بخوان. پس از a یا an معمولاً گروه اسمیِ مفرد لازم است؛ پس از many معمولاً اسم جمع می‌آید. این نشانه‌ها دامنهٔ جست‌وجو را کم می‌کنند، ولی جای مدرک متن را نمی‌گیرند. ممکن است دو اسم از نظر دستوری جا بگیرند و فقط یکی معنای درست داشته باشد.
وقتی از متن پاسخ می‌دهی، شکل تازه‌ای از واژه نساز. اگر متن rainfall دارد، به خاطر جملهٔ خلاصه آن را خودسرانه به rainy تبدیل نکن. اگر عبارت انتخاب‌شده در جمله روان نمی‌نشیند، دوباره سراغ مدرک و مرز جای‌خالی برو.
- عبارت انتخابی را در متن پیدا کن و دقیق رونویسی کن.
- همهٔ واژه‌های پاسخ، از جمله حرف تعریف یا حرف اضافه، را بشمار.
- جملهٔ کامل‌شده را دوباره بخوان؛ پاسخ باید همان واقعیت متن را برساند.
۴. وقتی پاسخ از فهرست گزینه‌هاست
در قالبِ فهرست، لازم نیست واژهٔ گزینه عیناً در متن باشد. گزینهٔ درست ممکن است پارافریزِ مدرک باشد. نخست جملهٔ خلاصه را از نظر دستوری بررسی کن، سپس گزینه‌ها را با معنای متن بسنج. در پایان، اگر دستور حرف خواسته است، فقط حرف گزینه را بنویس.
این دو بررسی را با هم انجام بده. یک گزینه ممکن است از نظر دستوری کاملاً در جمله بنشیند اما واقعیت متن را عوض کند؛ گزینهٔ دیگری ممکن است به موضوع نزدیک باشد اما نوع واژه‌اش با جای‌خالی نسازد. حذف گزینه با تکیه بر یکی از این دو بررسی به‌تنهایی کافی نیست.
مثالِ حل‌شدهٔ تألیفی؛ انتخاب از فهرست
Choose ONE letter, A–D, for the answer.
The library opened a small reading room beside the station. Because the room stayed open in the evenings, people who worked during the day could use it after work.
Evening opening hours made the reading room ___ for people with daytime jobs.
پاسخ: A
مدرک «people who worked during the day could use it after work» است. در خلاصه، made the reading room بعد از خود صفت می‌خواهد؛ همهٔ گزینه‌ها از نظر شکل می‌توانند این جایگاه را پر کنند، اما فقط accessible همان امکان استفاده را می‌رساند. متن دربارهٔ هزینه، سکوت یا موقت بودن اتاق چیزی نمی‌گوید. چون دستور ONE letter است، پاسخ A است، نه accessible.
۵. سه تلهٔ رایج را پیش از ثبت پاسخ بررسی کن
تلهٔ واژهٔ مشترک: دیدن یک واژهٔ تکراری، چشم را به بخشی از متن می‌کشاند. همان‌جا توقف نکن. اگر خلاصه می‌گوید «پژوهشگران علت را یافتند» و متن فقط می‌گوید «پژوهشگران علت را بررسی کردند»، این دو ادعا برابر نیستند.
تلهٔ گزینهٔ خوش‌ساخت: در فهرست، ممکن است دو صفت بعد از یک اسم درست به نظر برسند. متن تعیین می‌کند کدام صفت واقعاً همان ویژگی را بیان می‌کند. از خودت بپرس: «کدام جملهٔ متن این انتخاب را ثابت می‌کند؟»
تلهٔ پاسخِ طولانی یا دست‌کاری‌شده: در قالبِ از متن، معنای درست کافی نیست. پاسخ باید در حدِ تعیین‌شده باشد و واژه‌هایش در متن آمده باشند. حتی وقتی دو پاسخ احتمالی داری، جملهٔ خلاصه و دستور را دوباره بخوان تا ببینی کدام دقیق‌تر و مجاز است.
- مدرک را به صورت جمله یا عبارت کامل پیدا کن، نه یک واژهٔ تنها.
- گرامر را برای حذفِ ناممکن‌ها به کار ببر و معنا را برای انتخاب نهایی.
- قالب پاسخ را درست پیش از ثبت هر جواب یک بار دیگر بررسی کن.
۶. روش ثابت برای هر جای‌خالی
اول دستور و کل خلاصه را بخوان. کنار هر جای‌خالی، در ذهنت نوع پاسخ را پیش‌بینی کن: اسمِ چیز، نام شخص، صفت یا فعل. بعد با موضوع و پارافریز، بخش مرتبط متن را پیدا کن. مدرک دقیق را بخوان و پاسخ پیشنهادی را در جملهٔ خلاصه بگذار.
اگر پاسخ از متن است، واژه‌ها را عیناً منتقل کن و تعدادشان را با دستور بسنج. اگر پاسخ از فهرست است، گزینه‌ها را با مدرک و گرامر مقایسه کن و حرفِ گزینه را بنویس. آخر سر جملهٔ کامل‌شده را بخوان: آیا همان واقعیت متن را می‌گوید؟ این خواندنِ آخر اغلب یک انتخابِ ظاهراً آشنا اما نادرست را آشکار می‌کند.
حالا برگهٔ تمرین را بدون نگاه کردن به پاسخ‌ها حل کن. برای هر جواب، یک تکهٔ مشخص از متن را در ذهن نگه دار. اگر نمی‌توانی مدرک نشان بدهی، هنوز پاسخ را قطعی نکن.