۱. پیش از متن، قاب سؤال را بخوان
در تکمیل یادداشت، اطلاعات زیر یک عنوان و چند برچسب یا زیرعنوان می‌آیند. در جدول، همان اطلاعات میان ردیف‌ها و ستون‌ها تقسیم می‌شوند. جای‌خالی فقط وقتی روشن است که بدانی در کدام بخش از این ساختار قرار دارد.
عنوان، موضوع جست‌وجو را محدود می‌کند. برچسب، نوع اطلاعات را مشخص می‌کند: شخص، ماده، زمان، کار یا نتیجه. این سرنخ‌ها آدرس قطعی پاسخ نیستند؛ باید آن‌ها را با معنای بخش مربوطِ متن تطبیق بدهی.
دستور سؤال را هم همین ابتدا بخوان. ممکن است پاسخ را از متن بخواهد یا فهرست واژه بدهد. تعداد مجاز واژه‌ها و امکان نوشتن عدد را همان دستور تعیین می‌کند.
- عنوان را به یک پرسش تبدیل کن: این یادداشت دربارهٔ چه چیزی است؟
- برای هر جای‌خالی بپرس: چه نوع اطلاعاتی باید اینجا بیاید؟
- دستور را از بقیهٔ متن سؤال جدا ببین و پیش از پاسخ دوباره بررسی کن.
۲. در یادداشت، عنوان و زیرعنوان را با هم نگه دار
یادداشت شبیه فهرست کوتاه است. اگر بالای آن «Community garden» نوشته شده و پایین‌تر «Water supply»، جای‌خالیِ آن زیرعنوان دربارهٔ آبِ همان باغ است، نه هر اشاره‌ای به آب در متن. هر بار که به بخش تازه‌ای از یادداشت می‌روی، عنوان اصلی را در ذهن نگه دار.
ممکن است متن برای همان موضوع چند جزئیات نزدیک داشته باشد. جملهٔ کامل اطراف مدرک را بخوان تا ببینی پاسخ دقیقاً با برچسب یادداشت چه رابطه‌ای دارد. یک واژهٔ مشترک تنها می‌تواند تو را به نزدیکی مدرک برساند؛ خودش مدرک کافی نیست.
مثالِ حل‌شدهٔ تألیفی؛ یادداشت
Choose ONE WORD ONLY from the passage for the answer.
At the riverside garden, volunteers placed empty barrels beside the shed. The council later connected a pump to the barrels so gardeners could move stored water to the vegetable beds.
Riverside garden
Water supply
Device connected to the barrels: ___
پاسخ: pump
عنوان یادداشت باغ کنار رودخانه را مشخص می‌کند و برچسبِ «Device connected to the barrels» نامِ وسیله را می‌خواهد. مدرک «connected a pump to the barrels» است؛ pump یک واژه است و عیناً از متن می‌آید. barrels در همان جمله دیده می‌شود، اما وسیله‌ای نیست که به بشکه‌ها وصل شده باشد.
۳. در جدول، هر خانه دو نشانی دارد
برای یک خانهٔ خالی، ردیف می‌گوید دربارهٔ کدام چیز یا مرحله می‌گردی و ستون می‌گوید کدام ویژگیِ آن را می‌خواهی. اگر ردیف Benches و ستون Material باشد، پاسخ باید جنس نیمکت‌ها باشد؛ نامِ جنسِ میزهای همان متن جواب آن خانه نیست.
گاهی در یک ردیف چند خانهٔ خالی هست. آن‌ها را یک جوابِ چندبخشی فرض نکن. هر ستون سؤال جداگانه‌ای می‌پرسد. به همین ترتیب، اگر یک ستون چند ردیف دارد، نام ستون ثابت می‌ماند ولی موضوعِ ردیف عوض می‌شود.
پس از پیدا کردن بخش مرتبط، اطلاعات جدول را خانه‌به‌خانه با متن تطبیق بده. ممکن است ترتیب جزئیات در متن با ترتیب ردیف‌ها فرق داشته باشد؛ برای هر خانه همان تقاطع و عبارتِ مدرک را بررسی کن.
مثالِ حل‌شدهٔ تألیفی؛ جدول
Choose ONE WORD ONLY from the passage for the answer.
The park committee ordered pine benches for the path. It also bought metal tables for the picnic area. A carpenter assembled the benches in May and repaired the tables in June.
Complete the Material cell in the Benches row.
| Item | Material | Location |
|---|---|---|
| Benches | ___ | Path |
| Tables | metal | Picnic area |
پاسخ: pine
ردیف Benches موضوع را محدود می‌کند و ستون Material جنس را می‌خواهد. مدرک «pine benches» است. metal نیز جنس است، اما به ردیف Tables تعلق دارد. May زمان مونتاژ نیمکت‌هاست و با ستون جنس ارتباطی ندارد. پاسخ pine یک واژه از متن است.
- ستون: ویژگیِ خواسته‌شده
- ردیف: چیز یا مرحلهٔ مورد سؤال
- خانهٔ هدف: ردیف و ستون با هم
۴. بخش مربوطِ متن را پیوسته بخوان
عنوان و برچسب‌ها را با معنای متن مقایسه کن؛ لازم نیست واژه‌ها دقیقاً تکرار شوند. برای نمونه، ممکن است در سؤال «water supply» ببینی و متن از «stored rainwater» حرف بزند. وقتی بند مربوط را پیدا کردی، آن را برای همهٔ خانه‌های همان یادداشت یا جدول یک بار پیوسته بخوان.
نخستین پاسخ را که پیدا کردی، با شتاب فرض نکن پاسخ بعدی حتماً در جملهٔ بعدی است. ترتیب سؤال می‌تواند با روایت متن فرق کند. اگر برای یک خانه مدرک نداری، علامتی کنار آن بگذار، بقیهٔ خانه‌ها را بررسی کن و سپس با برچسب‌های همان خانه برگرد.
مدرک را با نام شخص، کار و زمانش نگه دار. اگر متن می‌گوید داوطلبان در بهار تخت‌های کاشت ساختند و شورا بعدتر مخزن آورد، این دو رویداد را فقط به خاطر نزدیکی‌شان در یک پاسخ ادغام نکن.
۵. یادداشت کوتاه است؛ پاسخ هم باید دقیق باشد
اختصارِ یادداشت مجوز اختصارِ دلخواه در پاسخ نیست. اگر مدرک «raised beds» است و جای‌خالی همین نام را می‌خواهد، باید ببینی دستور یک واژه اجازه می‌دهد یا دو واژه. واژهٔ هم‌معنا یا مخففی که خودت ساخته‌ای را جایگزین عبارتِ متن نکن؛ مگر آنکه سؤال صریحاً از فهرست گزینه‌ها پاسخ بخواهد.
در دستورهایی مانند «NO MORE THAN TWO WORDS AND/OR A NUMBER»، حد واژه و امکان عدد هر دو مهم‌اند. واژه‌های کوتاه مانند the نیز شمرده می‌شوند. عدد را هم با قالبی که دستور و متن اجازه می‌دهند ثبت کن؛ از نام ستون Year به‌تنهایی قانونی برای شکل نوشتن همهٔ سال‌ها نساز.
پیش از ثبت پاسخ، املای واژه را با متن، تعداد واژه‌ها را با دستور و نقش واژه را با جای‌خالی بسنج. یک عبارت می‌تواند از نظر معنا نزدیک باشد ولی به خانهٔ دیگری تعلق داشته باشد.
- اگر پاسخ از متن خواسته شده، همان عبارت متن را منتقل کن.
- ردیف یا زیرعنوان را کنار جواب بخوان تا جابه‌جاییِ اطلاعات را پیدا کنی.
- تعداد واژه‌ها و وجود عدد را درست پیش از ثبت بررسی کن.
۶. مسیر کوتاه حل
اول عنوان، دستور و همهٔ برچسب‌ها را بخوان. در یادداشت از عنوان به زیرعنوان و سپس جای‌خالی برو. در جدول، ردیف و ستون خانه را به صورت یک پرسش بخوان. بعد بخش مرتبط متن را با کمک معنا پیدا کن و آن را پیوسته بخوان.
برای هر پاسخ، عبارتِ مشخصِ متن را در برابر همان پرسش بگذار. اگر جا می‌افتد، آن را با محدودیتِ دستور و املای متن بسنج. اگر جای‌خالی هنوز مبهم است، از خودش شروع نکن؛ دوباره عنوان و برچسبش را بخوان. در برگهٔ تمرین، برای هر خانه همین مسیر را تکرار کن.